عضو شويد
عضويت سريع
|
حفظ حرمتها ارزش است حرمت طبیعت را بدانیم. |
کمیسیون «براندلند» (1987) توسعهي پایدار را بدین صورت تعریف میکند:
توسعهي پایدار، توسعهای است که نیازهای کنونی را بدون به خطر انداختن توانایی نسلهای آینده برای برآوردن نیازهایشان تأمین میکند. همچنین اتحادیهي بین المللی حفاظت از طبیعت، توسعهي پایدار را توسعهای میداند که در پی تأمین 5 شرط اساسی زیر باشد:
الف-ادغام و ترکیب حفاظت و توسعه
ب- ارضای نیازهای اصلی انسان
ج- حفظ انسجام بوم شناختی
د- دستیابی به عدالت و توازن اجتماعی
ه- تأمین استقلال، خود اتکایی اجتماعی و تنوع فرهنگی. (صابری فر، 1388)
با توجه به مطالب فوق و دیگر تعاریفی که از توسعهي پایدار شده است به این نتیجه میرسیم که توسعهي پایدار فرآیندی پایان ناپذیر است که هدف آن بهتر کردن کیفیت زندگی مردم با توجه به حفظ محیط زیست میباشد. در این رابطه، انسان به عنوان مهمترین عامل اجرای توسعهي پایدار است كه دخالت او در محیط زیست به همراه تغییر در شیوه های بهره کشی از طبیعت و عوامل تشکیل دهندهي طبیعت برای دستیابی به درآمد بالاتر است. از قواعد توسعهي پایدار، تأکید بر استفادهي صحیح منابع و در نظر گرفتن حفظ محیط زیست در کارهاست.
پس برای رسیدن به توسعه نباید کاری كرد که به ضرر نسلهای آینده باشد و بايد به این امر واقف باشیم که ما در حال حاضر منابع را از آیندگان قرض گرفتهایم و باید به آنها برگردانیم.
اگر مردم و مسئولان هر جامعه مفهوم واقعی مطلب بالا را بدانند، بالطبع به فکر حفظ محیط زیست نیز خواهند بود و به فکر توسعهای ميافتند که کیفیت کلی زندگی را در حال و آینده بهبود ببخشد، از منابع محافظت کند، از نظر محیط زیستی مخرب نباشد و از نظر تکنولوژیکی مناسب و از نظر اقتصادی توجیه پذیر باشد. چنانچه انسان بخواهد نسل خود را از نیستی و انهدام نجات دهد، باید با همنوعان خود تفاهم ایجاد کند و نسبت به پایداری محیط زیست برای آیندگان احساس مسئولیت کند و این کارها را به کودکان و نوجوانان با استقامت و بردباری آموزش دهد.
رئیس مرکز علوم و محیط زیست هندوستان ميگويد: اگر واقعاً خواهان توسعهي پایدار هستیم باید نسبت به آن تعهد فردی ایجاد کنیم و بدون تعهد فردی این امر حادث نخواهد شد.
|
|